Misofowattus ?

Hoi.

Néé, ik ben niet ziek. Waar ik last van heb is geen terminale ziekte of besmettelijke troep, waar ik last van heb is een neurologisch iets. Zie het als adhd, of nog beter : zie het als iemand die claustrofobisch is. Dat is denk ik de beste manier hoe ik het kan beschrijven. Ik voel een soort van paniek in bepaalde situaties.

De naam ervan is Misofonie. Kort en plat samengevat -> Ik erger me kapot aan je als je luidruchtig eet. Of je nou een collega bent, een familielid, iemand die ik niet ken of mijn beste vriend. Jarenlang dacht ik dat het een vervelende karaktereigenschap was, en dat ik ‘gewoon’ een manier moest vinden om me af te sluiten voor die geluiden. Nu, jaren later, blijkt dus dat het écht een ding is. Nog behoorlijk onbekend in Nederland. Vandaar dat ik het via dit bericht graag onder de aandacht wil brengen en dat ik jullie wil laten weten dat ik er echt last van heb. Ik heb misofonie.

De gevoelens die ik ervaar gaan verder dan ergeren. De gevoelens die bij mij naar boven komen zijn echt woede, afgunst, soms zelfs tijdelijke haatgevoelens. Vat dit niet persoonlijk op want het heeft niks met jullie te maken, het ligt 100% bij mij. Als ik een keer tegen je uitval als je met open mond van koekjes aan het genieten bent terwijl we een film kijken, vergeef me. Als je met mij naar de bioscoop gaat en ik sta halverwege de film op om naar een wildvreemde te schreeuwen : “Eet eens fucking normaal man”, vergeef me dan. Als mijn blik je dodelijk aankijkt als je een belletje blaast met je kauwgum, laat me maar. Als ik geïrriteerd reageer als je me met goede bedoelingen een cracker aanbiedt, ga dan alsjeblieft geen discussie aan. Niemand van ons zal deze discussie winnen. Ik doe écht mijn best, maar ik kan er niets aan doen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden, deze worden in de Miso-wereld ‘triggers’ genoemd. Deze triggers zorgen ervoor dat ik verander in een monster, dat ik niet het geduld heb om beleefd aan je te vragen of je alsjeblieft iets minder luidruchtig kan eten. Ik heb een blok in mijn maag en ik weet niet goed hoe ik op de juiste manier kan reageren. Sorry daarvoor. Gelukkig lukt het me in 90% van de gevallen om me rustig te houden, door weg te lopen of door heel even mijn telefoon te pakken en een muziekje aan te zetten.

Je mag er grapjes over maken, daar kan ik zelf ook enorm om lachen want ik ben nuchter genoeg om er de humor van in te zien. Je mag vragen stellen en ik zal ze beantwoorden zodat je hopelijk begrijpt hoe serieus dit voor mij is en hoe erg ik er last van heb. Ik wil dat jullie begrijpen hoe vervelend dit is. Ik vraag ook om begrip als ik een keer uitval zonder dat jullie begrijpen waarom. Ik wil op een respectvolle manier met jullie delen dat ik misofonie heb (Of misofonisch ben, maar ik weet niet of dat officieel ‘n woord is) 🙂

Ik wil wel aan iedereen die de moeite heeft genomen om dit te lezen, uit het diepste van mijn hart vragen om me niet te gaan provoceren. Ga niet voor de grap nu luidruchtig eten om mij daarna te vragen “Heb je hier ook last van?” of “Bedoel je deze geluiden?“. De kans is namelijk heel groot dat het antwoord ja is.

enjoysilence

Groet,

Bram Kornelis.

 

Advertenties

55 gedachtes over “Misofowattus ?

  1. Mooi stuk Bram. Wat van belang is, is je woord keuze want misofonie is meer dan je ergeren gelukkig benoem je het uitvoerig. Je spieren spannen samen op het moment dat je die intense walging of woede voelt. Mensen die geen misofonie hebben en je probeert het aan ze uit te leggen dan horen ze waarschijnlijk als eerste dat je je kapot ergert en je kweekt zo weinig begrip denk ik. Het triggert je, probeer uit te leggen wat die trigger voor jou in houd. Voor mij is dat spierspanning en een enorme stoot adrenaline die ik voel opkomen die samen gaat met woede en walging ik val uit of raak inderdaad in paniek omdat ik letterlijk weg wil vluchten en het gevoel heb niet weg te kunnen.
    vriendelijke groeten,

    Esmaralda van Midde een mede misofoon.

    Liked by 2 people

  2. Van mij hoef je geen sorry te zeggen óf je excuus aan te bieden omdat je getriggerd bent… krachtig van je om dit zo te delen. En ga vooral door met zijn wie je bent, een beetje misofoon en een heleboel mens!

    Liked by 1 persoon

  3. Mijn reactie zoals ik m wou doen is een epistel geworden, dus maar weer gewist, bedankt voor een klein kijkje in jouw wereld met herkenbare dingen voor mij, dacht echt dat ik de enige was die letterlijk gek werd aan een etenstafel 😱

    Liked by 1 persoon

  4. Ik omschrijf het zelf altijd als kortsluiting in mijn brein, en ik merk gelukkig dat misofonie steeds meer bekendheid krijgt waardoor mijn omgeving er meer begrip voor heeft. Bedankt voor de heldere omschrijving!

    Liked by 1 persoon

  5. Je kent het soort plastic waarin bloemen verpakt worden denk ik wel. Als ik dat geluid hoor dan word ik helemaal gek. Ik kan het echt niet aanhoren. Het lijkt me vreselijk om dat iedere dag te ervaren als mensen om je heen eten.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja iedereen heeft andere triggers. Het kan gaan van stemgeluiden, tot plastic-gekraak, maar ook knipperlichten van een auto kunnen mensen gek maken. verzin een geluid, en er zal vast een misofoon lopen die het niet kan uitstaan :p

      Like

  6. Hoorde ooit van iemand die dit ook had.Hij ging naar therapie waar hij onder hypnose vertelde (vorig leven of verleden) gemarteld werd door iemand die op dat moment smakkend zijn eten kauwde.. Vandaar misschien de heftige reacties..

    Liked by 1 persoon

  7. Dat heb ik dus ook en het heeft zelfs een naam haha.

    Ik herken de symptomen en heb mezelf aangeleerd om iets anders te gaan doen op het moment dat ik me erger aan een ander en ja net als jij Bram.. Jij zet eventueel muziek op of gaat ook iets anders doen.

    Mijn disorder is iets van mezelf en door wel steeds mezelf er van bewust te maken wil ik niet dat een ander er veel of te veel last van heeft, meestal zijn de geluiden minimaal van een ander omdat ik dat echt nog wel herken uit de periode dat het nog veel minder was.

    Al je claustrofobie heb (heb ik ook) dan stap je ook niet een lift in en laat je de mensen met wie je bent gewoon de lift in gaan en ga je zelf lopen, je wordt dan ook niet boos en lost het dan ook op en zorgt er voor dat een ander geen last heeft van je claustrofobie.

    Maar goed. Alles bij elkaar genomen? Ik weet dat er een naam voor is nu en dat ik er zelf iets op gevonden heb om het voor een ander wat dragelijker te krijgen.

    Succes met jouw Misofonie, groet Max

    Liked by 1 persoon

  8. Erg herkenbaar, komen er bij jou in de familie meer personen voor die de zelfde gevoelens hebben tegen eetgeluiden? Mijn vader had het erg maar ik merk dat mijn broer en ikzelf er ook last van hebben. Tevens komt er ADHD/ADD voor in de familie. Wellicht heeft die gevoeligheid voor prikkels er ook mee te maken?

    Liked by 1 persoon

  9. Zo ontzettend blij dat er een woord en dus een verklaring voor is… Kan wel janken, nu. Ik ben 51 en (heb) altijd gedacht dat ik niet spoorde; te ‘simpel’ was (om niet normaal met die natuurlijke geluiden om te kunnen gaan en die intense woede en haat naar mensen toe, op zo’n moment, de baas te kunnen zijn). Nu blijkt dat het eigenlijk heel knap van me is en is geweest, dat ik nooit aan die gevoelens gehoor heb gegeven, ondanks die ontploffingen van ergerlijke woede in mijn lichaam en hoofd. Dank voor je blog, Bram. zegthetvoort. (En nu weer ‘even’ die verkramping loslaten en bijkomen van dit al… :-/ 🙂 )

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi Hans. Fijn dat het herkenbaar voor je is! Ofnouja, fijn .. Je weet wel wat ik bedoel 🙂

      Het is inderdaad knap dat je je al die jaren rustig hebt kunnen houden, terwijl je van binnen ontploft. Compliment.

      Tip -> Zoek via facebook contact met mensen die het ook hebben. Het helpt echt 🙂

      Like

  10. Herkenbaar stuk, maar bij mij gaat het meer over geuren. Andere trigger, zelfde mechanisme.
    Probeer EFT = Emotional Freedom Techniques, een uitstekende zelfhulpmethode, juist ook voor dit soort triggers. Die overigens klinken als ‘het topje van de ijsberg’: wees niet verbaasd als je je met EFT ineens “kleine” situaties herinnert uit je jeugd waarin je zeer gestrest raakte, maar je er niet in mocht uiten, je er niet van weg kon gaan of uit kon vechten.
    De ‘freeze’ waar je dan in raakt, kan later aangeraakt worden door bijvoorbeeld aan de oude situaties verbonden geluiden. De woede hoort bij het ‘ontdooien’ uit die toestand door de reactivatie in het heden en kan heel heftig zijn ( zie ook de boeken van Peter Levine hierover; hij verklaart die intense woede heel goed).
    EFT dooft de ‘automatische’ reactie uit op die allang vergeten situaties – die voor een kind overigens nooit ‘klein’ zijn- en daarmee op de triggers in het heden.
    Doe je andere therapieën, dan is EFT een uitstekende ondersteuning daarvan.
    Meer info over triggers en over ‘gouden standaard’ EFT: http://www.eftpraktijkactrom.nl van arts Gabriëlle Rutten.
    Veel succes en nieuwe vrijheid!!

    Like

  11. In een raar wereld leven wij.
    Zelf heb ik al jaren tinnitus en ben ik blij als ik verschillende geluiden om me heen mag horen zodat ik minder last kan hebben van de oorsuizingen.
    Iets wat eigenlijk anders is dan misofonie vooral tijdens de nachtrust.
    Wat mij zelfs is opgevallen dat de mensen die ik ken en misofonie hebben afschuw en boos kunnen worden en schelden op anderen terwijl zij zelf ook die geluiden produceren.
    Maar ben blij dat deze aandoening nu beter erkend wordt en dat men een behandeling ervoor kan vinden, want ook bij tinnitus is er nog onbegrip bij anderen als de tinnituslijder door slecht slapen bijv. zijn dag niet heeft,
    BTW: Tinnitusmaskeerder voldoet niet voor 100%

    Liked by 1 persoon

    1. Ik moet eerlijk toegeven dat ik daar niet erg bekend mee ben. Het klopt ook wat je zegt, als ik zelf een TicTac eet heb ik er geen problemen mee, als ik mijn vriendin een TicTac geef wil ik haar bij wijze van spreken een TicTac op haar oog geven 😛 (grapje natuurlijk he)

      Like

  12. Hartelijk dank voor je geschreven stuk, ik maak de zelfde dingen mee. Heb dat al zo lang, ik loop ook maar weg of druk mn oren dicht heb het met zoveel dingen. Ga ook niet graag naar de bioscoop die verschrikkelijke krakende zakken. Ben blij dat er mensen zijn die het begrijpen.

    Liked by 1 persoon

  13. Haha grappig, want bij ons thuis werd het vroeger gegooid op ‘moeilijk’, naar ‘pubergedrag’, naar ‘hormonen’. En nu is het dus gewoon misofonie. Ook fijn voor mijn vriend om te weten dat mijn uitbarstingen (uiteraard vraag ik altijd mensen 1 keer om te stoppen met smakken, fluiten, tikken e.d.) echt niet onder controle zijn 🙂 Ik weet het sinds drie weken en sindsdien houd mijn omgeving er ook rekening mee en gaat het een stuk beter. Succes!

    Liked by 1 persoon

  14. Bram, hartelijk bedankt voor jouw duidelijke omschrijving van misofonie. Zelf heb ik een behandeling gehad in het AMC. Het heeft mij wel geholpen maar ik heb geaccepteerd dat je er nooit vanaf komt. Ermee omgaan is de beste remedie. Er blijven altijd mensen die je niet willen / kunnen begrijpen.

    Liked by 1 persoon

  15. Hee Bram, jij valt uit tegen mensen die je misofenie triggeren, daar heb ik bewondering voor, ik durf dat niet. Ik erger me van binnen of reageer me later op een stille plek af. Ik wou dat ik lekker durfde te schreeuwen tegen die kauwers, zuchters en snuivers!! Die k…&@€@$#%}$£¥

    Liked by 1 persoon

    1. Haha Geraldine. Ook dat is herkenbaar hoor, ik krop het ook altijd op. maar als het te lang duurt of als ik die persoon gewoon extreem vervelend vind dan kan ik het niet rustig zeggen. Dan ben ik net een tijdbommetje 😛 Maar ik ben niet de hele dag tegen iedereen aan het schreeuwen hoor.

      Like

  16. Potverdorie had het zelf kunnen schrijven! Hoorde mijn vriendin tijdens het slapen altijd piepen, klakgeluidjes met haar tong maken – dat ik dacht dat op een tennisbaan zat. Gek werd ik er van. Wat enigszins hielp waren de wax oorpluggen van orophax. Geven de minste irritatie in mijn oren. Maar Altijd dat geklooi met was in je hoofd is ook niet echt fijn.
    Waar ik me ook enorm aan stoor zijn deurklink en traploop geluiden en met name als het niet beheerst gaat (kinderen). Dan denk ik dat ze het expres doen 😦
    Ik dat dat het ook met hypersensitiviteit te maken heeft.
    Hoorde het op het nieuws vandaag over mijn irritaties, welke nu een naam heeft. Zodoende je stuk gelezen. Bedankt!

    Liked by 1 persoon

  17. Ik vind mezelf altijd zo stom en onredelijk als ik me weer eens kapot erger aan eet- of ademgeluiden waarvan ik rationeel weet dat ik ze waarschijnlijk zelf ook wel eens maak. Dus zeg ik maar niks, en als het te erg wordt vlucht ik – oud-huisgenoten herinneren zich vast mijn rare gewoonte om ineens vanuit het niets op te springen en de kamer uit te stampen. Ik ben eigenlijk wel jaloers op iemand die af en toe gewoon “Eet eens fucking normaal” kan roepen, dan weet iedereen tenminste waar-ie aan toe is…

    (Ik ben gelukkig geen heel ernstig geval, als ik gewoon lekker bezig ben met iets anders vallen me die ergerlijke geluiden nooit zo op, maar zodra ik het wél gehoord heb kan ik het ook niet meer negeren, wordt het groter en groter en erger en erger en ga ik alsmaar harder koken van binnen…)

    Liked by 1 persoon

  18. Misofonen aller landen verenigt u. Vanuit Phnom Penh, Cambodja hartelijk kunnen lachen over de zoveelste commerciële stoornis die de ‘ontwikkelde’ wereld heeft verzonnen. “Ja, maar we lijden er echt onder, weet je wel hoe erg het is als je je zo aan iemand ergert, dat je hem wel iets aan kan doen?” Mwah…

    Elke dag rijden we hier op ons motortje het verkeer in, waar je elke seconde van de weg kan worden gedrukt door een corrupte official, die praktisch onschendbaar is en dit maar al te graag toont. Buiten de stad is het minder druk, zodat we meer tijd hebben om van de smeulende hopen afval te genieten, en te zwaaien naar de kinderen die er bovenop zitten, terwijl hun ouders met blote handen door het afval graaien, op zoek naar iets met een schim van waarde, zodat ze aan het eind van de maand de huur kunnen betalen van hun golfplaten kotje, opdat de official’s Range Rover dagelijks gepoetst kan worden.

    Ik heb ze gevraagd of ze wel eens van misofonie gehoord hebben, en of ze iemand kenden die eraan lijdt, maar ze hadden het te druk om te antwoorden. Zo disrespectvol.
    Wellicht dat, als ik ze eten en onderdak geef, ik ze uit kan leggen hoe de wereld in elkaar steekt en dat als ze eens ophouden met in de vuilnis te rommelen ze misschien beseffen dat sommige stoornissen dermate serieus zijn dat ze in Nederland in het nieuws komen, zodat de volgende dag 10 miljoen mensen iets hebben om over te praten. En dat er in sommige landen mensen zijn die twintig jaar naar school gaan en vervolgens geld van de overheid krijgen om te onderzoeken of er eigenlijk mensen bestaan die zich bovenmatig ergeren- we hebben het hier niet over gemiddelde ergernis, maar duidelijk minimaal een behoorlijke, significant irritantere ergernis dan in een bepaalde situatie verwacht mag worden – aan allerlei geluidjes. Maar het mooie en meest verlichte is dus dat, dankzij die slimme wetenschappers, we deze mensen redding kunnen bieden. Door de premie van de gezondheidsverzekering (basis uiteraard, dit kan tenslotte iedereen overkomen) slechts met drie euro per maand te verhogen kunnen we jaarlijks geothermische hypno-aroma-misofonie therapie behandelingen starten, zodat de misofonen weer vrolijk door het leven kunnen en misschien uiteindelijk zelfs kunnen lachen om al die rare geluidjes. Ik heb die arme ploeteraars hier duidelijk nog een hoop te leren!

    Like

  19. Noah, ik snap wat je zegt, maar toch…… ik zou je haast wensen dat je het ook had. Maar goed, zoals hierboven al geschreven er zullen altijd mensen zijn die het niet (willen) snappen.

    Zelf ben ik erg blij dat er wat meer aandacht aan deze stoornis wordt besteed.

    Zelf ben ik er een paar maanden geleden achter gekomen dat ik dit heb. Gelukkig ook niet al te ernstig, dat is, ik wordt maar zelden boos.
    Dat komt omdat mijn vader het ook had. En helaas ben ik een kloon van mijn vader. En als klein kind vond ik het vreselijk dat ik nooit iets “krakends” mocht eten in de buurt van pa. Dus toen ik me er ook aan begon te irriteren vond ik mezelf net zo walgelijk als mijn vader.
    Enkele maanden terug ging ik op zoek op het internet met de simpele gedachte, wat kan ik doen om te zorgen dat ik me niet meer zo irriteer en toen kwam ik dus misofonie tegen.

    Ook bij mij vooral etensgeluiden, maar bijvoorbeeld ook een zingende buurvrouw waar alleen de hoge klanken van binnen komen (binnen in de huiskamer) en omdat ik vanuit huis werk en dan moet bellen is het in de huiskamer stil, dus hoor ik haar duidelijk en kan ook niet zelf muziek of iets dergelijks aan zetten.

    En ook heel herkenbaar…. Dan ga ik maar mee zitten kraken, dan heb ik er namelijk geen last van.

    En ook heel herkenbaar…. je omgeving die er niets van snapt, dat is, meestal niet. Maar gelukkig ook genoeg mensen die er rekening mee willen houden.

    Ik ga je zeker opzoeken Bram (facebook), het lijkt me inderdaad prettig om met lotgenoten van gedachten te wisselen.

    Liked by 1 persoon

  20. Bram, ik noemde mezelf altijd een geluidsneuroot. Overgevoelig.
    Als kind ergerde ik me tijdens het eten kapot aan het klikkende kunstgebit van diverse familieleden, opa, oma, mijn ouders. Afgrijselijk.
    Herriemakende buren (ze zijn godzijdank verhuisd). Op kantoor, etende collega’ s, (de appels), in de ontbijtzaal van een hotel (precies in mijn buurt iemand die keihard zijn neus snuit), in het theater (dat precies achter mij iemand de hele tijd zijn neus zit op te halen), mijn hele aandacht wordt erheen gezogen, gecombineerd met zelfmedelijden: zo van ‘ god..heb ik weer’ , in de bios de krakende chipvreters. Ik ga nog maar weinig naar het theater en ga naar het filmhuis (waar niet gegeten mag worden) i.p.v. de gewone bios. Het liefst kijk in in alle rust lekker thuis. Kortom: ik denk dat ik ook misofonie heb. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben want mijn beide kinderen snappen er werkelijk helemaal niks van.

    Liked by 1 persoon

  21. Hoi Bram,

    Dank voor je blog. Ik beschouw jouw excuses voor het gemak maar even als die van m’n vriend. Hij heeft het ook (volgens mij in mindere mate qua dat ‘ie echt agressie voelt) en als gevolg daarvan eet ik liever niet meer bij hem in de buurt, tenzij er voldoende omgevingsgeluid is. Hij vindt dat ik altijd smak, terwijl ik werkelijk nooit m’n mond open tijdens het eten. Nog zachter eten dan ik al doe, kán ik niet. Ik kan er niks aan doen (hij vindt van wel), hij kan er niks aan doen (ik vond van wel), het is echt een impasse.

    Ik wens jou, al je lotgenoten en al míjn lotgenoten veel sterkte.

    Liked by 1 persoon

    1. Het is ook een lastige situatie als je partner er last van heeft. Smakken kan inderdaad eten met open mond zijn, maar smakken kan ook zijn als iemand met heel veel speeksel in zijn mond eet (mijn beste vriend doet dat). Hij eet wel met z’n mond dicht maar je hoort letterlijk al dat spuug in zijn mond terwijl hij op dat eten kauwt. Probeer je te verplaatsen in hem, je moet natuurlijk wel je eigen leven kunnen leiden. Gooi geen verwijten naar elkaar, botsingen zijn niet nodig 🙂 Jij heel veel succes met je vriend en met jullie situatie.

      Like

  22. Ik lees dat het bij sommigen wel extreme vormen kan aannemen.
    Ik raad aan: https://nl.wikipedia.org/wiki/Hyperacusis
    (wiki: Mensen met hyperacusis ervaren veel geluiden als te sterk, onaangenaam of zelfs pijnlijk omdat hun tolerantie voor geluid is afgenomen.)
    Dan wel geen misofonie maar misschien hyperacusis.
    En gebruik van oordopjes kunnen ook helpen.

    Like

  23. Hoe zit dat met kinderen? Mijn dochter van 10 zit continu boos aan de eettafel, vingers in haar oren… We eten echt met onze mond dicht, maar blijkbaar hoort zij van alles… Net als met gapen, even je neus ophalen of een diepe zucht ergert zij zich kapot… Waardoor wij als ouders geïrriteerd raken. Zou zij ook (al) last kunnen hebben van misofonie?

    Liked by 1 persoon

    1. Beste Joy.
      Ik wil wel eerlijk zeggen dat ik geen dokter ben, ik heb puur mijn ervaring beschreven.
      Ik heb wel verhalen gehoord van mensen die vanaf hun 9e al Miso hebben. Het zou dus zomaar kunnen. Heb je d’r al eens over gepraat met haar. Vraag eens goed wat het precies met haar doet en kijk of haar klachten overeen komen met wat je online leest van mensen zoals ik. Succes.

      Like

  24. Hallo Bram, hallo allemaal,

    Dank voor het duidelijke stuk. Herkenbaar! Heel herkenbaar zelfs. Onze dochter heeft veel last van haar Misofonie… en dat is vaak bepalend voor de sfeer in huis … maar het helpt om er meer over te lezen. We hebben ook de stap gezet om hulp te zoeken in het AMC … wordt vervolgd. Dank voor je openheid, het helpt ons om meer begrip te krijgen voor onze lieve dochter en alle andere Misofonen 😉

    Like

    1. Beste Gerjan.

      Fijn dat mijn stuk jullie helpt om meer begrip voor jullie dochter op te brengen. Het is echt heel vervelend, inderdaad voor de sfeer in huis maar vooral voor jullie dochter. Zij is uiteindelijk degene die hier altijd, ook buitenshuis, last van zal hebben. Ik hoop dat het AMC haar meer rust kan brengen. Heel veel sterkte 🙂

      Gr. Bram

      Like

  25. Sinds ik kind was had ik al last van misofonie. En alle verhalen zijn hier een ‘feest’ van herkenning. Het is inderdaad een uitermate vervelend fenomeen wat elke dag m`n leven beïnvloede. Met coping technieken was er inderdaad mee te leven.
    Nu valt het wellicht op dat ik verleden tijd schrijf, dat is ook bewust omdat ik geen last meer heb van misofonie: enige tijd geleden zijn we om diverse redenen gestopt met granen eten (behalve tarwe ook spelt, mais, gerst, rijst ed) en tot mijn verbazing verdween de misofonie. En kwam ook weer terug toen ik de proef op de som nam en weer granen at.
    Nu weet ik niet of dit de zilverenkogel is tegen misofonie, bij mij echter is de relatie tussen granen en misofonie wel duidelijk. En wellicht ook interessant voor anderen met misofonie om uit te proberen omdat je ‘alleen maar’ granen hoeft te vermijden (let wel ff op je jodium inname)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s